Jurysprudencja 21

Wstęp 11

I. Nowoczesne odczytanie tożsamości i prawa do tożsamości 19

1. Wielowymiarowość i wieloznaczność pojęcia tożsamości 19
2. Kryzys tożsamości jako „atrybut” nowoczesności 30
3. Pojęcie i treść prawa do tożsamości 36

II. Narracja i tożsamość narracyjna 43

1. Pojęcie narracji i jej rola w rozumieniu tożsamości jednostki ludzkiej 43
2. Interakcyjna tożsamość narracyjna w poglądach MacIntyre’a, Taylora, Ricoeura i Giddensa 46
2.1. Cnota i tradycja jako źródła podmiotowości narracyjnej Alasdaira MacIntyre’a 46
2.2. Charlesa Taylora ideał autentyczności człowieka 52
2.3. Tekst literacki jako podstawa interpretacji sensu opowieści o życiu u Paula Ricoeura 59
2.4. Narracja jako atrybut nowoczesnego ujmowania tożsamości przez Anthony’ego Giddensa 66
3. Refleksyjność i kreacyjność podmiotowości narracyjnej 71
4. Opowieść o własnym życiu jako element jedności narracyjnej formy 75

III. Studium przypadku opowieści o własnym życiu 83

1. Kairos – moment obudzenia podmiotowej refleksji i procesu autokreacji 83
2. Sprawy sądowe osób LGBTQ+ jako moment kairotyczny dla tożsamości jednostki 91
3. Wybór stylu życia jako wyraz dążenia do autokreowania tożsamości narracyjnej 102

IV. Autentyczna podmiotowość prawna człowieka w ujęciu narracyjnym 115

1. Człowiek narracyjny a refleksyjne prawo 115
2. Uznanie prawne a tożsamość każdego podmiotu 120
3. Tożsamość narracyjna jako kategoria identyfikująca podmiotowość prawną człowieka 126
4. Prawo jako środek ochrony szczerej opowieści o własnym życiu 133
5. Odkrywanie odpowiedzialnej podmiotowości prawnej jako kontinuum własnej narracji i historii wspólnoty 137

Podsumowanie 153

Podziękowania 167

Bibliografia 169