Anna Kamieńska. Wiara

Wierzę, ale nic nie wiem.

Anna Kamieńska, Notatnik

Przystępuję do tej pracy z wyraźną świadomością, że wielość wpisanych w tę twórczość odniesień do Biblii, duchowych lektur, rozmów o Bogu, ale też osobistych rozważań – to wszystko są tylko tropy prowadzące do głębszej tajemnicy wpisanej w te wiersze, tajemnicy wiary. Uważam, że odsłonięcie wiary w poezji jest możliwe. Zawsze tam, gdzie podmiot utworu będzie mówiło relacji do Boga w przekonujący sposób, naznaczony wyraźnym piętnem osobistej wrażliwości i miłości do Niego – tam mamy do czynienia z ewokacją doświadczenia wiary. Skoro możliwe jest odczucie intymności spotkania, tkliwości między dwiema osobami czy miękkości szat, patrząc na postaci wykute w kamieniu, to niemniej możliwe jest odczucie miłości w wierszu. Rzecz przecież nie w materiale, z którego wykonane zostało dzieło, ale w celu i biegłości twórcy. Będę się starał odsłonić to w niniejszej książce.

Z rozdziału Od autora

W tej eseistycznej opowieści autor wprowadza czytelników w świat twórczości Anny Kamieńskiej, by pokazać go z perspektywy wiary pojmowanej – w duchu pascalowskim – jako osobiste, żywe przylgnięcie do Boga. Wątek wiary odnajdywanej zarówno w egzystencji, jak i w dorobku poetki uwidacznia charakterystyczny splot jej życia i twórczości – droga do wierzenia została przedstawiona przez fakty biograficzne rozpoznawane w tekstach literackich. Autor, edytor wydanej niedawno spuścizny Kamieńskiej, po raz pierwszy prezentuje opartą na szerokiej dokumentacji interpretację drogi poetki: od młodości w Lublinie i początków twórczości w powojennej Polsce po religijne poszukiwania poparte nauką hebrajskiego i tłumaczeniami Biblii. Rekonstruuje w ten sposób duchową podróż bohaterki w poszukiwaniu mądrości: od poezji świeckiej po tropy religijne. „Zawierzając poezji – podsumowuje – doszła do wiary zatopionej w milczeniu”.

 

PROJEKT: EGZYSTENCJA I LITERATURA

Seria poświęcona jest wybitnym polskim pisarzom – ich twórczości ujmowanej przez nich samych i interpretowanej przez krytyków jako projekt egzystencjalny, jako próba ustanowienia i zapisania siebie i swojego sposobu odczytywania sensów rzeczywistości, indywidualnego oglądu różnych jej sfer – społecznej, politycznej, etycznej, kulturowej, metafizycznej. Istotnymi kategoriami wyjaśniającymi pisarskie dzieło są w tym przypadku biografia, tożsamość oraz kształtujące je szeroko rozumiane doświadczenie: cielesne i zmysłowe, psychiczne i społeczne, historyczne i polityczne, etniczne i estetyczne, religijne i duchowe…

W SERII UKAZAŁY SIĘ

Marcin Świetlicki. Osobność – Tomasz Kunz
Leszek Aleksander Moczulski. Zachwyt – Zbigniew Chojnowski
Anna Kamieńska. Wiara – Wojciech Kruszewski
Krall. Tkanie – Joanna Roszak
Małgorzata Szejnert. Szczegół – Bernadetta Darska
Jacek Hugo-Bader. Włóczęga – Izabella Adamczewska-Baranowska
Krzysztof Koehler. Uczestnictwo – Jakub Beczek
Irit Amiel. Życie – Marta Tomczok
Julian Tuwim. Pęknięcie – Katarzyna Kuczyńska-Koschany
Witold Gombrowicz. Ja! – Józef Olejniczak
Zofia Kossak-Szczucka. Służba – Dariusz Kulesza
Janusz Krasiński. Świadectwo – Agnieszka Kramkowska-Dąbrowska
Andrzej Stasiuk. Istnienie – Adrian Gleń
Czesław Miłosz. Los – Tomasz Garbol
Jarosław Marek Rymkiewicz. Metafizyka – Marzena Woźniak-Łabieniec
Julia Hartwig. Wdzięczność – Anna Legeżyńska
Stanisław Brzozowski. Nowoczesność – Maciej Urbanowski
Witkacy. Etyka – Agnieszka Kałowska