Transformacja w coachingu

Wprowadzenie 9

Rozdział 1. Uczenie się w ujęciu andragogicznym 13
1.1. Kategoria „uczenie się” w andragogice 13
1.2. „Doświadczenie” jako kategoria opisu procesu uczenia się dorosłych 18
Podsumowanie 21

Rozdział 2. Rekonstrukcja teorii transformatywnego uczenia się 23
2.1. Jack Mezirow (1923–2014) – twórca teorii 23
2.2. Ogólny zarys teorii 25
2.3. Analiza aparatury pojęciowej 34
2.4. Analiza twierdzeń naukowych 45
2.5. Analiza stosowanej metodologii badań 49
2.6. Etapy rozwoju teorii/transformacja teorii – powiązania z innymi teoriami 55
2.7. Geneza teorii transformatywnego uczenia się 71
2.8. Recepcja teorii transformatywnego uczenia się w Polsce 77
2.9. Krytyka teorii transformatywnego uczenia się 78
Podsumowanie 81

Rozdział 3. Coaching w polu andragogiki 83
3.1. Czym jest coaching? 83
3.2. Kim jest coach? 98
3.3. Krytyka coachingu 101
3.4. Coaching wśród metod edukacji dorosłych 107
Podsumowanie 112

Rozdział 4. Metodologiczne podstawy badań własnych 115
4.1. Charakterystyka obranego podejścia badawczego 115
4.2. Problematyka podjętych badań 119
4.3. Metoda, technika i narzędzie badawcze 124
4.4. Dobór przypadków (próby badawczej) 127
4.5. Przebieg procedury badawczej 131
4.6. Kwestie etyczne badania 133
4.7. Krytyka metodologicznych podstaw badań własnych 135

Rozdział 5. Prezentacja badanych przypadków 143
5.1. Ogólne informacje o badanych 144
5.2. Opisy doświadczeń uczenia się w coachingu poszczególnych badanych 159
5.2.1. Pani Ewa – „coaching spowodował, że zaczęłam widzieć inne obszary” 159
5.2.2. Pani Karina – „coaching pomaga dokładnie ustalić, co ta osoba ma robić, za co powinna być odpowiedzialna” 161
5.2.3. Pan Tomasz – „to jest takie oczywiste, trzeba było tylko otworzyć oczy” 165
5.2.4. Pan Daniel – „to mi się objawiło, nazwało i okazało, że miałem to przez cały czas, choć o tym nie wiedziałem” 168
5.2.5. Pani Joanna – „zmieniłam sposób, w jaki widzę świat, zmieniłam to, na czym opieram swoje rozumowanie i swoją argumentację i swoje wybory” 172
5.2.6. Pani Julia – „zdałam sobie sprawę, że muszę więcej czasu poświęcić sobie, że muszę się lepiej zrozumieć” 176
5.2.7. Pani Anna – „coaching jako sposób na to, żeby prze- trwać” 179
5.2.8. Pani Wioletta – „te spotkania dały mi taką siłę, żeby szukać […] nic złego w sobie nie mam, żebym się bała sama do siebie do środka zajrzeć” 182
5.2.9. Pan Marek – „to było takie proste i oczywiste i ja przecież mogłem to zrobić sam, a nie zrobiłem i nie potrafiłem” 186
5.2.10. Pani Maria – „uświadomienie sobie tego, że ja sobie sama to zrobiłam, było dla mnie najważniejszą rzeczą” 190
5.2.11. Pan Karol – „po coachingu zostały mi pierwsze kartki w życiu […] i ja po raz pierwszy pamiętam, co ja na tych kartkach zapisałem” 194
5.2.12. Pani Zuzanna – „widać było, że ze spotkania na spotkanie było mi lepiej ze sobą” 197
5.2.13. Pan Bartosz – „przed coachingiem wydawało mi się, że więcej zależy od zewnętrznego otoczenia, a po – wyraźnie to poczucie kontroli przeszło do wnętrza” 199

Rozdział 6. Analiza przekrojowa materiału empirycznego 203
6.1. Doświadczenia uczenia się w coachingu badanych osób dorosłych 203
6.2. Przebieg procesu uczenia się w coachingu 214
6.3. Konteksty przebiegu procesu uczenia się w coachingu 246
6.4. Zmiany doświadczane przez badane osoby dorosłe w kontekście coachingu 292
6.5. Znaczenie osoby coacha w doświadczeniach badanych z procesu coachingu 322

Rozdział 7. Praktyczne aplikacje wyników badań własnych 351

Zakończenie 359
Bibliografia 365
Netografia 377
Spis rysunków 379
Spis tabel 381
O Autorze 383