Z dziejów arabistyki radzieckiej

Książka stanowi monografię życia i dzieła piszącej po rosyjsku arabistki Kławdii Wiktorowny Ode-Wasiljewej, jednej z najciekawszych postaci w dziejach arabistyki radzieckiej. […] Monografię dr Izabeli Kończak, pozostającą na pograniczu arabistyki i historii nauki (konkretnie historii arabistyki i islamistyki), uznać należy za pierwszą poważną próbę przedstawienia w całości dorobku niedocenianej chyba radzieckiej badaczki. A postać to o tyle interesująca, że jest Arabką (Palestynką), która większość swojego życia spędziła w Związku Radzieckim, stając się częścią arabistyki radzieckiej. […]

Recenzowana książka charakteryzuje się świetnym językiem oraz logicznym układem treści. Autorce umiejętnie udało się połączyć wątki z życia prywatnego z rozwojem naukowym badaczki, a to wszystko dodatkowo ująć w ramach procesów historycznych i politycznych, jakie miały miejsce w pierwszej połowie XX wieku tak w ZSRR, jak i na arabskim Bliskim Wschodzie.

Autorka wykazała się przy tym doskonałą znajomością zarówno kontekstu historycznego, w jakim działa bohaterka książki - odnosi się to zarówno do Związku Radzieckiego, jak i arabskiego Bliskiego Wschodu, tak w wymiarze politycznym, jak i kulturowym (z naciskiem na literaturę). Takie interdyscyplinarne ujęcie problematyki wydaje się w pełni uzasadnione i stanowi bez wątpienia wielki plus recenzowanej pracy z punktu widzenia metodologii badań.

Recenzowana monografia bez wątpienia stanowi niezwykle istotny wkład do badań nad dziejami orientalistyki radzieckiej i rosyjskiej, a poprzez odniesienia do innych niż naukowe działań, także stosunków najpierw Rosji, a następnie ZSRR ze światem arabskim. W piśmiennictwie polskim (ale także, jak zaznaczyłam, rosyjskim czy arabskim) tego typu praca jak dotąd się nie ukazała.

z recenzji dr hab. Iwony Massaki