Wychowało nas państwo

Autorka postawiła sobie ambitne zadanie: zrekonstruowanie strategii tożsamościowych wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych, którzy zostali naznaczeni podwójnym piętnem dysfunkcyjnej rodziny pochodzenia i instytucjonalizacji, jakiej podlegali w najbardziej dla nich formatywnym okresie życia. (...) Udało się też autorce przełamać negatywny stereotyp wychowanka placówek opiekuńczo-wychowawczych i negatywny stereotyp tychże placówek.

Z recenzji prof. dr hab. Marioli Flis

Konsekwentne realizowanie perspektywy socjologii interpretatywnej pozwoliło autorce pokazać różne, biograficznie, społecznie i instytucjonalnie uwarunkowane procesy formowania się tożsamości badanych oraz przeanalizować je w kontekście różnych typów pracy biograficznej. (...) Praca stanowi novum w literaturze przedmiotu, zwłaszcza tej traktującej o placówkach opiekuńczo-wychowawczych i ich podopiecznych w okresie PRL-u (...). Jestem przekonana, że spotka się z zainteresowaniem osób zajmujących się problematyką wykluczenia społecznego, dzieciństwa, procesów socjalizacyjnych czy też badaczy biografii. Znajdzie czytelników nie tylko wśród socjologów, ale i pedagogów, psychologów oraz osób interesujących się historią społeczną PRL-u.

Z recenzji prof. dr hab. Kai Kaźmierskiej