Panegiryk jako element życia literackiego doby staropolskiej i oświeceniowej

Jak wiadomo, piśmiennictwo panegiryczne w literaturze polskiej epok dawnych było bardzo obfite i ściśle związane z kulturą, z obyczajami związanymi zarówno z życiem prywatnym (narodziny, śluby, gratulacje, pogrzeby), jak i z życiem publicznym (koronacje, zwycięskie bitwy, ingresy itp.).

(...) zjawisko panegiryku zostało pokazane na szerokim tle kultury polskiej epok dawnych. Wyraźnie dostrzega się, jak niewiele dotąd zrobiła nauka polska w zakresie pełnego oglądu bogatego zasobu „panegiryków szumnych” i jak wiele jeszcze zostało do zrobienia zarówno w zakresie teorii, jak i przebadania bogatego zasobu tekstów. Autorzy oddawanego właśnie do rąk czytelników tomu poszukiwali materiału w różnych obszarach piśmiennictwa i w tzw. literaturze pięknej, w poezji okolicznościowej, w literaturze stosowanej (kalendarze, mowy sejmowe, teksty dedykacji, encyklopedia). Zebrane w tym tomie materiały uświadamiają potrzebę kontynuowania badań nad panegirykiem w Polsce epok dawnych. Widać, że nasze obrady to kolejny i istotny krok w kierunku pełnego naukowego poznania tego obszaru piśmiennictwa.

Ze wstępu prof. zw. dr hab. Marii Wichowej